Bina, Lozan Anlaşması sonrasında işlevini yitiren Düyûn-ı Umûmiye kullanımından çıkarak 1933 yılında İstanbul Erkek Lisesi’nin kullanımına geçmiştir.
1980’lerin ortasındaki kapsamlı onarımda, mevcut ahşap makaslar korunmuş; çatıyı taşımak üzere çelik makas sistemi kurulmuş; çatı yarı saydam PVC levhalarla kaplanmıştır.
2000 yılından itibaren çatı saçakları, çatıdaki kuleler, kurşun döşemeler ile kapı-pencere çerçeveleri onarım görmüştür.
Öne Çıkan Özellikleri:
Yapı, Düyûn-ı Umûmiye Binası adıyla da bilinir.
Okul, Numune-i Terakki ve İstanbul Lisesi adlarıyla da anılmıştır.
Yapı, 1897’de tamamlanan anıtsal ölçekli bir yapı olup Birinci Ulusal Mimarlık dönemine geçişi destekleyen örnekler arasında tanımlanır.
Yapı, Neo-Klasik akımın özelliklerini taşır.
Plan şeması, uzun aks boyunca uzanan geniş bir koridor ve bu koridorun iki yanında oda sıraları ile kuruludur; ortada ana merdiven holü ve uçlarda servis merdivenleri düzeni bulunur.
Yapı, bir zemin, iki tam ve iki bodrum kattan oluşur; arazinin eğimi nedeniyle kuzey cephesi daha yüksek kat algısı verir.