İlk inşa edildiğinde konut işlevindedir; uzun süre ada sivil mimarisi içinde bir ev olarak kullanılmıştır.
1957’de Türkiye Öğretmen Dernekleri Milli Federasyonu’nun kullanımına geçmiştir ve bu tarihten sonra eğitim camiasına dönük olarak kullanılmıştır.
1986’da mülkiyet Maliye Hazinesi’ne geçerek kamusal mülkiyet statüsü kazanmıştır.
1991’de eski bina kaldırılmış, aynı yerde ahşap kaplamalı betonarme bir yeniden yapım gerçekleştirilmiştir; bu müdahale binanın taşıyıcı sistemini tamamen değiştirmiştir.
1991 sonrası öğretmenevi ve sosyal tesis işleviyle kullanılmaya başlanmış; eğitim odaklı etkinlik kullanımlarıyla birlikte değerlendirilmiştir.
Öne Çıkan Özellikleri:
Yapı, halk arasında „Güvenç Evi“ adıyla da anılır.
Günümüzdeki bina, betonarme taşıyıcı sistem üzerine ahşap kaplama cephe anlayışıyla kurgulanmıştır; bu tercih adalardaki geleneksel ahşap görünümün sürdürülmesiyle ilişkilidir.
Yeniden yapımın “aslına uygun dış kimlik” hedefi, yapının tarihî konut karakterini cephe dilinde korurken, çağdaş taşıyıcı sistemle güncel kullanımın sürekliliğini sağlamıştır.
İşlev olarak öğretmenevi, konaklama ve ortak kullanım birimlerini aynı çatı altında toplar; akşam sanat okulu kullanımıyla birlikte yapı, eğitim topluluğuna hizmet eden çok amaçlı bir kurgu taşır.