Kilise, Theotokos Peribleptos (Sulu Manastır) adıyla 1031 yılında İmparator Romanos III Argyros tarafından yaptırılmıştır.
İstanbul’un Osmanlı egemenliğine geçmesinden sonra Fatih Sultan Mehmed tarafından Ermeni Patrikliği’ne tahsis edilmiştir; Patrikliğin ilk merkez kilisesi olmuştur. 1641 yılına dek Ermenilerin patriklik katedrali olarak kullanılmıştır.
1660 yangını kiliseyi ağır biçimde tahrip etmiştir; yapı 1722’de Patrik Hovhannes Golod döneminde yeniden inşa edilmiştir.
1782 yangınında yapı tekrar zarar görmüştür; ardından 1804’te Patrik Hovhannes XI döneminde onarım görmüştür.
1832’de Mimar Hagop Amira Güllabyan ve Mimar Minas Kalfa’nın çalışmalarıyla yeniden onarılmıştır.
1866 yangınında kilise ve bitişiğindeki okulların yandığı; sonrasında yerleşkede 1885’te kâgir yeniden inşa süreci yürütüldüğü kaydedilmiştir. Bu yeniden inşa sürecinin mimarı Bedros Nemtze’dir.
Son restorasyonun 2006’da yapıldığı ve kilisenin Patrik Mesrob II tarafından yeniden ibadete açıldığı belirtilmiştir.
Öne Çıkan Özellikleri:
Kilise Türkiye Ermenileri Patrikliği’ne aittir.
Yapı “Sulu Manastır” adıyla da anılır; bu adlandırma, yerleşke yakınındaki ayazma/su kaynağıyla ilişkilendirilir.
Yapı ve yanındaki manastır, tarihsel süreçte “Theotokos”, “Aya Maria”, “Aya Panayia”, “Peribleptos”, ve “Panayia Peribleptos” adlarıyla da anılmıştır.
Günümüzdeki yapının, eski bir Bizans kilisesi ve manastırının (Azize Meryem Peribleptos) bulunduğu alanla ilişkilendirildiği belirtilir.
Yerleşke içinde Sahakyan Nunyan Ermeni Okulu’nun bulunduğu kaydedilir.
Kilisenin yüksek bir çan kulesi bulunmaktadır.
“Surp Kevork Ermeni Kilisesi, Mektebi ve Mezarlığı Vakfı”nın 1832 tarihli fermanla kurulduğu bilgisi yer alır.