Tetimme medreseleri, tarihsel süreçte Sahn-ı Semân medreselerini tamamlayan alt dereceli eğitim yapıları olarak işlev görmüştür.
1783 tarihli bir belgede tetimmelerin “eski durumları üzere” yenilendiği kaydedilmiştir.
1928’de Fevzipaşa Caddesi açılırken tetimme medreselerinin Akdeniz tarafındaki yapıları yıkılmış; Karadeniz tarafındaki yapılar ise birleştirilerek özgün durumunu büyük ölçüde kaybetmiştir.
I. Dünya Harbi yılları başlarında kalan tetimme yapıları Vakıflar İdaresi tarafından yeniden yaptırılmış ve bir süre medrese işleviyle kullanılmıştır.
1908 Çırçır yangınından sonra yapı harap olmuştur; Şeyhülislam Hayri Efendi onarım yaptırmış ve yapı bir süre farklı barınma/yerleşim ihtiyaçları için kullanılmıştır.
Okul 1933’te ilkokul olarak açılmış; 1949’dan itibaren “Şeyhülislam Hayri Efendi İlkokulu” adıyla anılmış ve 1996–1997 öğretim yılında Ali Kuşçu İlkokulu ile birleştirilmiştir.
Yapı günümüzde ilkokul binası olarak kullanılmaktadır.
Öne Çıkan Özellikleri:
Yapı “Tetimme medreseleri” adıyla; ayrıca “Mûsıle-i Sahn” ve külliye vakfiyesinde geçen “medrese-beççe” adlarıyla anılan eğitim yapıları grubunun parçasıdır.
Tetimme medreseleri, Sahn-ı Semân medreselerine öğrenci hazırlamak üzere Sahn medreselerinin arka planında, onlardan dar bir sokakla ayrılan ve paralel dizilen sekiz medrese düzeni içinde kurgulanmıştır.
Karadeniz tarafındaki tetimme yapılarının birleştirilmesi, medrese hücreleri ve yerleşim şemasının özgün okunurluğunu azaltan başlıca fiziksel dönüşümdür.
Yapı grubu, Fâtih Külliyesi’nin yüksek dereceli Sahn-ı Semân medreseleriyle birlikte İstanbul’daki erken dönem Osmanlı eğitim/ilim merkezinin çekirdeğinde yer almasıyla tarih yazımı ve ilim tarihi bağlamında önemlidir.