Ahmed Asım Efendi

1836 yılında Gümülcine sancağına bağlı Sultanyeri kazasının Terziviran köyünde doğan Ahmed Âsım Efendi, ilmiye sınıfına mensup bir aileden gelmektedir. Babası, Terziviran’daki Medrese-i Kebîr müderrislerinden Müderriszâde Mehmed Efendi’dir.

Küçük yaşta yetim kalan Ahmed Âsım Efendi, ilk tahsilini köyünde yaptıktan sonra İstanbul’a gelmiş ve uzun bir tahsil devresinin ardından Fâtih dersiâmlarından Karinâbâdî Abdurrahman Efendi’den icâzet almıştır. 1862'de Fatih Camii’nde ders vermeye başlamıştır.

Ahmed Âsım Efendi, 1860’lardan itibaren Huzur Dersleri’nde yer almış; önce muhatap, daha sonra Sultan Abdülaziz huzurunda mukarrir olmuştur. Huzur Dersleri, ramazan aylarında padişah huzurunda yapılan tefsir dersleriydi. Mukarrir dersi takrir eden, muhatap ise müzakereye katılan âlimdi. Otuz üç yıl bu derslerde mukarrir olarak bulunmuştur.

1887’de Haremeyn-i Muhteremeyn, 1890’da İstanbul pâyelerine yükselmiş; 1894’te Rumeli kazaskeri olmuştur. Rumeli kazaskerliği, Osmanlı ilmiye teşkilatının en yüksek makamlarından biri kabul edilirdi. Bu görevde bulunduğu sırada hastalığı sebebiyle 1906 yılı sonlarında bütün vazifelerinden ayrılmıştır.

Ahmed Âsım Efendi, Mustafa Sabri Efendi gibi son dönem Osmanlı ilmiye hayatının önemli isimlerine hocalık yapmıştır. Büyük kızı Ulviye Hanım da daha sonra son Osmanlı şeyhülislâmlarından Mustafa Sabri Efendi ile evlenmiştir.

Köse Âsım lakabıyla da tanınan Gümülcineli Ahmed Âsım Efendi, 4 Receb 1329’da (Miladî 1 Temmuz 1911) Erenköy’deki evinde vefat etmiş ve Fatih Camii Haziresi’ne defnedilmiştir.