Emine Hayriye Hanım

Doğum tarihi tespit edilemeyen Emine Hayriye Hanım, Osmanlı merkez bürokrasisi ve ilmiye çevresiyle güçlü bağları olan bir aile halkasının mensubudur.

Ağabeyi Nasır Bey, Dîvân-ı Hümâyun beylikçiliğinden emekli olmuş Bâbıâli ricalindendir. Beylikçi, Dîvân-ı Hümâyun’a bağlı, Reîsülküttâb'ın yardımcısı konumunda bulunan yüksek bir kalem görevlisiydi.

Eşi Evkaf-ı Hümâyun Nazırı Hacı Ahmed Tevhid Efendi, 1807’de İstanbul’da doğmuş, Kethüdâzâde Ârif Efendi’den ders almış, Mekteb-i İrfâniye ve Mûsikâ-i Hümâyun muallimliği, Bosna mevleviyeti, Dâr-ı Şûrâ-yı Askerî müftülüğü, Meclis-i Vâlâ azalığı, Anadolu ve Rumeli kazaskerliği gibi yüksek ilmî ve idarî görevlerde bulunmuştur. 1867’de Evkaf-ı Hümâyun Nezareti’ne getirilmiş, yaklaşık iki yıl sonra vefat etmiştir.

Ahmed Tevhid Efendi yalnız devlet görevlisi değil, aynı zamanda şiir, nesir ve farklı ilimlerle meşgul bir âlimdir. Konağında ilim ve marifet ehline dersler vermiş; dinî ilimlerde, Arap dili ve edebiyatında, şiir ve nesirde güçlü bir isim olarak tanınmıştır.

Emine Hayriye Hanım, 5 Şevval 1336’da (Miladî14 Temmuz 1918) vefat etmiş ve Fatih Camii Haziresi’ne defnedilmiştir.

Emine Hayriye Hanım’ın şahidesi, son devrin büyük hattatlarından Kâmil Akdik’in imzasını taşır. 1861’de İstanbul’da doğan Kâmil Akdik, Sâmi Efendi’den icazet almış, Dîvân-ı Hümâyun Mühimme Kalemi, Nişân-ı Hümâyun Kalemi'nde görev yapmıştır. 1915’te “Reîsülhattâtîn” (Hattatların Reisi) unvanını almıştır.