Yaşar Şadi Bey

16 Eylül 1888’de İstanbul Fatih’te doğan İsmail Yaşar Şâdi Bey, Kayseri’nin Talas nahiyesinden Ak Mehmedzâde Mustafa Efendi’nin oğludur. İlk tahsilini Fatih ibtidai ve rüşdi mekteplerinde tamamlamış; ardından Mercan İdâdîsi’ne devam ederek Mekteb-i Hukuk’a kaydolmuştur. Bir süre Rüsûmât Emâneti Muhasebe Kalemi’nde çalıştıktan sonra 1909’da imtihanla Şirket-i Hayriye’ye girmiştir.

Şirket-i Hayriye, Boğaziçi’nde yolcu taşımak amacıyla kurulan ilk yerli anonim şirketti. Boğaz hattındaki düzenli vapur seferleriyle İstanbul’un şehir hayatında önemli bir yer tutan bu kurumda Yaşar Şâdi Bey, enspektörlük başkâtipliğine kadar yükselmiştir.

Memuriyetinin yanında edebiyatla yakından meşgul olan Yaşar Şâdi Bey, klasik şiir geleneğini 20. yüzyıl başında sürdüren isimlerdendir. İbnülemin Mahmud Kemal İnal, onun tahsili yarım kalmış olsa da şiire yatkın tabiatıyla güzel manzumeler yazdığını; Yahya Kemal’in şiirlerine yazdığı tehzil ve hicivlerle de tanındığını belirtir. Şiirleri Beyânü’l-Hak ve Mahfil dergilerinde yayımlanmış, Elmalılı Muhammed Hamdi Yazır’ın geride kalan eşyaları arasında da ona ait şiirler tespit edilmiştir.

Yaşar Şâdi Bey’in asıl dikkat çekici yönlerinden biri, Hutût-ı Meşâhir adlı hatıra defteridir. 1920-1923 yılları arasında devrin şairlerinden hattatlarına, mûsikişinaslarından devlet adamlarına kadar çok geniş bir çevreye ulaşarak bu deftere yazılar, şiirler ve sanat numuneleri kaydettirmiştir. Bu mecmuada Mehmed Fuad Köprülü, Abdülhak Hâmid Tarhan, Bursalı Mehmed Tâhir, Kenan Rifâî, Hattat Hulûsi Efendi gibi birçok ismin el yazısı yer alır.

Çevresinde “Şâir-i seyyâr” adıyla da anılan Yaşar Şâdi Bey, 29 Haziran 1923’te genç yaşta vefat etmiş; Fatih Camii’nde kılınan cenaze namazının ardından Fatih Camii Haziresi’ne defnedilmiştir. Cenazesine edebiyat ve şiir çevrelerinden kalabalık bir topluluk katılmıştır.