II. Meşrutiyet döneminde medrese, dinî ilimlerle birlikte pozitif ilimlerin okutulmasının hedeflendiği öğrencilere tahsis edilmiştir.
3 Mart 1924 tarihli Tevhid-i Tedrisat Kanunu sonrasında medrese kapatılmış; bina bir süre yangın mağdurlarının yerleştirildiği mekân olarak kullanılmıştır.
1924’te Çandarlı Kara Halil Numune Okulu yapıya taşınmış; medresenin küçük odaları arasındaki iç duvarlar kaldırılarak mekânlar sınıf düzenine uyarlanmıştır.
Medrese yapısı ilerleyen süreçte tamamen yıktırılmış; yerine tek katlı kâgir bir okul binası inşa edilmiştir.
Kurum, 1948–1949’da “Fethiye İlkokulu” adını almış, 2012 senesinde ise “Fethiye İmam Hatip Ortaokulu”na dönüşmüştür.
Öne Çıkan Özellikleri:
Yapı/kurum tarihsel süreçte “Çandarlı Kara Halil Numune Okulu”, “6. İlkokul”, “16. İlkokul”, “Fethiye İlkokulu” ve “Fethiye İlköğretim Okulu” adlarıyla anılmıştır.
Okul binası, Fethiye Camii karşısında, Fethiye Medresesi’nin bulunduğu parsel üzerinde yer alan tek katlı kâgir yapı olarak tanımlanmıştır.
Fethiye Medresesi, XVI. yüzyıl sonlarında Koca Sinan Paşa tarafından yaptırılmıştır. Fethiye Camii avlusunun batı tarafında Koca Sinan Paşa’nın inşa ettirdiği medrese, avluyu “U” biçiminde saran planıyla medreseli avlulu cami tipinin örnekleri arasında yer almıştır.
XIX. yüzyıl sonlarında medrese üzerine inşa edilen ilkokulun projesi Mimar Kemaleddin Bey tarafından çizilmiştir.