Yapı 1660 Galata yangınından zarar almadan çıkmıştır.
Yapı 1731’de tamamen yanmıştır; 1733’te Sarkis Kalfa tarafından yeniden inşa edilmiştir ve Patrik Hovhannes IX (Golod) döneminde ibadete açılmıştır.
Yapı 1771’de yeniden yanmıştır; yeniden inşa 1799’da Minas Kalfa mimarlığında tamamlanmıştır.
Kilisenin yanına Surp Haç ve Surp Garabed şapelleri eklenmiştir.
İç duvarlar 1888’de kemer biçiminde açılmış; üç ibadethane birleştirilmiştir.
Yapı 1958’de kamulaştırma kapsamında yıkılmış; kalan alanda 1962’de kubbeli tarzda yeniden inşa edilmiştir ve 1966’da yeniden kutsanarak ibadete açılmıştır.
Yapı 2005’te onarımdan sonra yeniden ibadete açılmış; 2011’de yeniden onarım görmüştür.
Öne Çıkan Özellikleri:
Kilise Türkiye Ermenileri Patrikliği’ne aittir.
Yapı İstanbul’daki bilinen en eski kilisedir.
Yapı İstanbul’da klasik Ermeni mimarisi tarzında inşa edilmiş tek kilisedir.
Alt katta Amenapırgiç şapeli bulunmaktadır; şapelde Patrik Hovhannes IX (Golod)’un kabri yer almaktadır.
Kilise duvarında Patrik Kayserili Krikor II’nin gömü bilgisi yer almaktadır.
İç mekânda 18. yüzyıla tarihlenen Hollanda çinileri bulunmaktadır; bu çiniler yaklaşık 1775–1788 aralığına tarihlendirilmiştir.