Yapımından Sonraki Değişiklikler
Caminin de içinde bulunduğu külliye, 1648 ve 1763 depremleri ile 1782 ve 1918 yangınları gibi İstanbul'un büyük afetlerinden ciddi şekilde etkilenmiştir.
1918'de Cibali-Fatih yangını ardından uzun süre bakımsız kalan cami, 1960'lara kadar malzeme deposu olarak kullanılmıştır.
1976'da yapılan kısmi restorasyon çalışmaları ardından ibadet işleviyle yeniden kullanıma açılmıştır.
1991 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından yapılan kapsamlı restorasyon çalışmalarıyla bugünkü halini almıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Hâfız Ahmed Paşa Külliyesi; cami, medrese, kütüphane, dârülkurrâ, türbe, sebil, çeşme ve sıbyan mektebinden oluşan bir külliye olarak inşa edilmiştir. Külliye yapıları kesme taş ile yapılmıştır.
Cami, dikdörtgen planlıdır. Orta kısmında büyük bir kubbe, yanlarında ise daha küçük kubbeli iki kare mekân bulunmaktadır. Cami, avluya bitişik olup klasik Osmanlı tarzında sade ve zarif bir yapıya sahiptir.
Minare, orta mekânın sağında bulunur; 1763 depreminden sonra barok üslupla yeniden yapılmıştır. Şerefe korkuluğunda kabartma motifler bulunmaktadır.
Caminin banisi Hadım Hafız Ahmed Paşa, tarihte sıkça Sultan IV. Murad dönemi sadrazamlarından Müezzinzâde Hafız Ahmed Paşa (1564-1632) ile karşılaştırılsa da ikisi farklı kişilerdir.
Sultan III. Mehmed devrinde Sadrazam Vekilliği gibi önemli devlet görevlerinde bulunan Hadım Hafız Ahmed Paşa'nın türbesi caminin bitişiğinde bulunmaktadır.
Fatih Sultan Mehmed'in Fatih Camii'ne çok yakın bir konuma cami yaptırdığı için kendisini azarladığı ve boynunu vurdurduğu rüyasını gören Hadım Hafız Ahmed Paşa'nın rüyadan 70 gün sonra vefat ettiği ve toprağa verilirken mezar kenarından kopan bir taşın başını kestiği İstanbul folklöründe önemli bir yer tutar.
