Kadirihane Tekkesi

Hacı Pîrî, tekkeyi Kadiriyye’nin Rûmiyye kolunun pîri Şeyh İsmâil Rûmî için kurmuştur.
Topçubaşı İsmâil Ağa, cümle kapısı yanında 1731–1732’de (Hicri 1144) çeşme yaptırmıştır.
Tekke içine 1763–1764’te (Hicri 1177) ikinci bir çeşme eklenmiştir.
1765’te (Hicri 1179) Tophane yangını tekkeyi ortadan kaldırmış; III. Mustafa tekkeyi yeniden inşa ettirmiştir
1823’te (Hicri 1239) Tophane yangını yapı topluluğunu yeniden harap etmiş; II. Mahmud tekkeyi ihya etmiştir.
II. Abdülhamid, 1894–1895’te (Hicri 1312) yeni bir mutfak ve geniş bir yemekhane birimi ekletmiş; tekkenin diğer bölümlerini onartmış ve harem–selâmlık kesimlerini yeniletmiştir.
1925’te tekke işlevi sona ermiştir; cami-tevhidhâne yalnızca cami olarak kullanılmış, son postnişin İsmail Gavsî Efendi (Erkmenkul) ailesiyle harem bölümünde yaşamını sürdürmüştür.
Cumhuriyet döneminde mutfak–yemekhane kanadı ortadan kalkmış; kalan bölümler Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından tamir ettirilmiştir.
1997’deki yangın cami-tevhidhâne ve selâmlık bölümlerini harap etmiştir.

Tekke, Kadirîler Yokuşu üzerinde yer alır ve kuruluşundan 1925’e kadar Kadiriyye’nin Rûmiyye koluna bağlı kalmıştır.
Tekke, İstanbul’daki Kadiriyye tarikat ağında âsitâne işlevi görmüş ve imparatorluğun farklı bölgelerindeki Kadirî tekkeleri üzerinde nüfuz kurmuştur.
Cümle kapısı üzerindeki 1894–1895 (Hicri 1312) tarihli ihya kitabesi II. Abdülhamid tuğrası taşır.
Cümle kapısı yanındaki Sâliha Sultan Çeşmesi, Lale Devri üslubunu sürdüren bezemesiyle tekkenin ayırt edici unsurları arasına girmiştir.
Tekke mensupları arasından Kazasker Mustafa İzzet Efendi gibi sanatkârlar yetişmiştir.