Yapı, 1641’de İstanbul Ermenileri Patriklik merkez kilisesi (katedral) olarak anılmıştır.
1645 yangınında yanmış; aynı yıl Patrik Tavit Areveltzi döneminde yeniden inşa edilmiştir.
1718 yangınında kilise ve patrikhane tamamen yanmış; 1719’da yeniden inşa edilmiştir.
1762 yangınından sonra hızlı biçimde yenilenmiş; daha sonra avlu/çevre düzeninde yangın riskine karşı önlemler uygulanmıştır.
1819’da onarım görmüştür.
1826 yangınında kilise ve patrikhane yeniden yanmış; 1828’de taş (kâgir) olarak yeniden inşa edilerek ibadete açılmıştır.
1847’de kısmi onarım geçirmiş; 1870’te batı girişine taş çan kulesi eklenmiştir; kule 1999 Marmara Depremi’nde hasar görmüş ve onarım sonrası kullanılmaya devam etmiştir.
1902’den sonraki son büyük onarımın 1985’te yapıldığı belirtilmektedir.
Öne Çıkan Özellikleri:
Kilise Türkiye Ermenileri Patrikliği’ne aittir.
Yapı, İstanbul Ermeni Patrikhanesi’nin merkez kilisesi (katedral) olarak tanımlanır.
1828’deki yeniden inşada kilise kâgir olarak inşa edilmiştir.