Yapımından Sonraki Değişiklikler
Sahakyan Okulu, Fatih Sultan Mehmed'in fermanıyla Osmanlı Ermenileri Patriği olarak ilan edilen Patrik Hovagim tarafından 1461'de Surp Kevork Patrikhane Kilisesi'nin bahçesinde kurulmuştur.
1789’da Sultan III. Selim’in fermanıyla Osmanlı Ermenilerine verilen okul açma izninden sonra Sahakyan Okulu, müstakil ahşap bir yapı olarak kilise yerleşkesinde inşa edilmiştir.
1831'de Sultan Abdülmecid'in fermanıyla erkek okulunun yanına bir kız okulu da ahşap olarak olarak inşa edilmiştir.
1866’daki Samatya yangınında okul yapıları tamamen zarar görmüştür.
1872'de, daha önce ahşap olan kız okulu binası Kasbar Haçaduryan (Kasbar Ağa) tarafından taş bina olarak yeniden inşa edilmiştir.
Kısa bir süre sonra erkek öğrencilerin devam ettiği okul binası da Kasbar Haçaduryan'ın oğlu Mikael Kasbar Haçaduryan tarafından taş bina olarak yeniden inşa edilerek eğitim-öğretime hazır hâle getirilmiştir.
Birinci Dünya Savaşı sırasında (1915-1918) yılları arasında okul binaları askerî kışla amacıyla kullanılmıştır.
Savaştan sonra 1923 yılına kadar Anadolu'dan göç eden Ermeni cemaati için barınak işlevi görmüştür. 1923'ten sonra ise okul yeniden hizmete başlamıştır.
Tarihi yapının ayakta kalması ve modern eğitime uyarlanması için düzenli restorasyon, onarım ve güçlendirme çalışmaları yapılmış ve günümüzdeki halini almıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Günümüzde Özel Sahakyan Nunyan Ermeni İlköğretim Okulu olarak faaliyetlerine devam eden okul, tarihte Sahakyan Okulu ve Nunyan-Vartuhyan adlarını da kullanmıştır.
Sahakyan Okulu, İstanbul'daki Ermeni toplumunun ilk okulu olma özelliğinin yanında İstanbul'daki en eski eğitim kurumlarından biridir.
Kiliseyi 1872 yılında yeniden inşa ettiren Kasbar Haçaduryan, Osmanlı sarayına gümüş ve kıymetli eşyalar tedariği sağlayan ve "Saray'ın Gümüşçüsü" lakabıyla anılan bir zanaatkardır. Kendisi ve oğlunun kabri okulun bahçesinde bulunmaktadır.
Yapı, 19. yüzyıl geç Osmanlı döneminin batılılaşma etkilerini taşıyan, Neo-Klasik unsurlarla bezeli, çok katlı ve anıtsal taş mimari özelliklere sahiptir.
Sultan II. Abdülhamid döneminin önemli mimarı Bedros Nemtze, 19. yüzyıl İstanbul mimari dönüşümünün önemli aktörleri arasındadır.
Okul binaları ve içinde bulunduğu yerleşke, alt kotlarında yer alan ve 11. yüzyıl Doğu Roma (Bizans) dönemine tarihlenen tarihi Peribleptos Manastırı (Sulu Manastır) altyapısı ve sarnıç kalıntılarının üzerine basmaktadır.
