Yapımından Sonraki Değişiklikler
Evliya Çelebi Seyahatnamesi'ne göre yapının kökeni 1626'da Şam Valiliği görevinde bulunmuş Bostancıbaşı (Saray Muhafızları'nın komutanı) Mustafa Ağa tarafından yaptırılan camiye dayanır.
Mevcut tarihî kitabesine göre Sultan III. Selim'in şahsi haznedârı Âfitab Usta tarafından 1810 yılında yeniden yapılmmıştır.
1950-1955 yılları arasında ahşap son cemaat yeri korunarak, kâgir olan ana yapı beton yapıya çevrilmiştir.
2006'da cami kapsamlı bir restorasyon ile günümüzdeki halini almıştır. Bu onarım sırasında ahşap son cemaat yeri estetik açıdan mükemmel bir şekilde yeniden yapılmış, caminin genel mimarisi ve çevresi uyumlu hale getirilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
"Beykoz Merkez Camii" olarak da bilinen yapının iç mekanında kürsü, minber, tavan ve kadınlar mahfeli ahşap olup, dikkat çeken ince ahşap işçiliği ile öne çıkmaktadır.
Yapının avlusunda 1857'de inşa edilen, namaz vakitlerinin doğru hesaplanması ve duyurulması için külliye ve merkez camilerin giriş kapılarına yapılan bir muvakkithane mevcuttur.
Mihrabı Kütahya çinileriyle kaplıdır ve zarif bir estetik sunar.
Tek minareli ve tek şerefeli olan caminin bahçesinde bir şadırvan bulunmaktadır.
Bu camide Sakal-ı Şerif bulunmakta ve Kadir gecelerinde ziyarete açılmaktadır.
