Yapımından Sonraki Değişiklikler
Yapı ve bulunduğu alan, 1463-1470 yılları arasında yapılan Fatih Külliyesi’nin Sahn-ı Semân ve Tetimme medreseleriyle şekillenen tarihî eğitim çevresi içinde yer alır.
Bina, 1908’de meydana gelen büyük Çırçır Yangını’nda harap olmuş; Şeyhülislam Mustafa Hayri Efendi tarafından tamir ettirilerek yangında açıkta kalan ailelerin kullanımına tahsis edilmiştir.
Birinci Dünya Savaşı döneminde bu yapılar Vakıflar İdaresi tarafından yeniden yaptırılmış ve bir süre medrese işleviyle kullanılmıştır.
1928’de Fevzipaşa Caddesi açılırken tetimme medreselerinin Akdeniz tarafındaki yapıları yıkılmış; Karadeniz tarafındaki yapılar ise birleştirilerek özgün durumunu büyük ölçüde kaybetmiştir.
1940’ta okul olarak kullanılması uygun görülmüş; aynı tarihten 1949’a kadar Fatih 62. İlkokulu adıyla hizmet vermiştir.
1949’da Şeyhülislam Hayri Efendi İlkokulu adını alan yapı, okul kullanımına yönelik düzenleme ve tadilatlarla günümüzdeki hâlini almıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Yapı “Tetimme medreseleri” adıyla; ayrıca “Mûsıle-i Sahn” ve külliye vakfiyesinde geçen “medrese-beççe” adlarıyla anılan eğitim yapıları grubunun parçasıdır.
Tetimme medreseleri, tarihsel süreçte Sahn-ı Semân medreselerini tamamlayan alt dereceli eğitim yapıları olarak işlev görmüştür.
Bugünkü okulun kurumsal geçmişi ise 1933’te Karagümrük’te Sütçü İbrahim isimli bir vatandaşa ait binada açılan ve daha sonra 62. İlkokul adıyla faaliyet gösteren eğitim yuvasına dayanır.
Yapı, 1908 yangını sonrası Mimar Kemaleddin Bey başkanlığındaki Evkaf Fen Heyeti tarafından eski kâgir/taş Tetimme Medresesi temelleri üzerine yeniden kurgulanmıştır.
Yapının tamiratını organize eden ve bu sebeple okula adı verilen Mustafa Hayri Efendi, 1914-1916 yılları arasında şeyhülislamlık yapmış, Evkaf (Vakıflar Genel Müdürlüğü) ve Adliye nezaretleri gibi önemli görevlerde bulunmuş Osmanlı ilmiye ve devlet adamlarındandır.
