• İlk inşa edildiğinde konut işlevindedir; uzun süre ada sivil mimarisi içinde bir ev olarak kullanılmıştır. • 1957’de öğretmen örgütlerinin kullanımına geçmiştir; işlevi eğitim camiasına dönük bir kullanım hattına girmiştir. • 1986’da mülkiyet Maliye Hazinesi’ne geçmiştir; yapı kamusal mülkiyet statüsü kazanmıştır. • 1991’de eski bina kaldırılmış, aynı yerde ahşap kaplamalı betonarme bir yeniden yapım gerçekleştirilmiştir; bu müdahale binanın taşıyıcı sistemini tamamen değiştirmiştir. • 1991 sonrası öğretmenevi ve sosyal tesis işleviyle kullanılmaya başlanmış; eğitim odaklı etkinlik kullanımlarıyla birlikte değerlendirilmiştir.
Öne Çıkan Özellikleri:
• Yapı halk arasında Güvenç Evi adıyla da anılır. • Günümüzdeki bina, betonarme taşıyıcı sistem üzerine ahşap kaplama cephe anlayışıyla kurgulanmıştır; bu tercih adalardaki geleneksel ahşap görünümün sürdürülmesiyle ilişkilidir. • Yeniden yapımın “aslına uygun dış kimlik” hedefi, yapının tarihî konut karakterini cephe dilinde korurken, çağdaş taşıyıcı sistemle güncel kullanımın sürekliliğini sağlamıştır. • İşlev olarak öğretmenevi, konaklama ve ortak kullanım birimlerini aynı çatı altında toplar; akşam sanat okulu kullanımıyla birlikte yapı, eğitim topluluğuna hizmet eden çok amaçlı bir kurgu taşır.