St. George’s Cathedral
Yapımından Sonraki Değişiklikler:
- Patrik I. Timotheos döneminde 1614’te yenilenmiştir.
- 1720’deki yangından sonra Patrik III. Yeremya tarafından yeniden inşa edilmiştir.
- 1836’da Patrik VI. Gregorios döneminde onarılmış; bugünkü görünümünü bu evrede belirgin biçimde almıştır.
- 1941 yangınında tahrip olmuş; 1989’da başlayan çalışmaların ardından 1991’de yeniden ibadete açılmıştır.
Öne Çıkan Özellikleri:
- Kilise İstanbul Rum Patrikhanesi’ne aittir.
- Patrikhane kompleksi içinde yer alır ve 1601’den itibaren patriklik kilisesi olarak kullanılmıştır.
- Patrikhane avlusunda belirli aralıklarla hazırlanan “mukaddes yağ” için bir imalâthane bulunduğu kaydedilmiştir.
- Patrik tahtının üzerinde yer alan kitabe 1577 tarihini vermektedir; tahtın sedef/fildişi kakmalı işçiliği ve asma (asmalık) kompozisyonu özellikle vurgulanır.
- Altar arkasındaki “synthronon”un erken 5. yüzyıla tarihlendiği; patrik için mermer bir oturma ve Sinod üyeleri için çevresel oturma düzeni içerdiği belirtilmiştir.
- Amvonun (İncil okuma yeri) üzerinde 1703 tarihini veren bir yazı olduğu kaydedilmiştir.
- İkonostasisin 18. yüzyıl karakteri taşıdığı; Bizans, Rönesans, Barok ve Osmanlı üsluplarını bir araya getiren katmanlı bir kompozisyon olarak tanımlandığı aktarılmıştır.
- 11. yüzyıla tarihlenen mozaik ikonlar (Panaghia Pammakaristos ve Vaftizci Yahya) ile “Panaghia Faneromeni” ikonunun kilisedeki en kıymetli ikonlar arasında sayıldığı belirtilmiştir.
- Kilise içinde “direk”, aziz sandukaları ve lahitler gibi kutsal emanetlerin bulunduğu; bunlar arasında Havari Andreas’a atfedilen emanet sandukası ve bazı azizlere ait lahitlerin sayıldığı kaydedilmiştir.
- 2004’te Roma’dan iade edilen bazı büyük azizlere ait emanetlerin kilisede muhafaza edildiği belirtilmiştir.
